In september 2008 belde ik naar Maas groep.

Kreeg toen een stagiaire aan de telefoon, ze had Maas groep al doorlopen en liep er stage. Ze was heel enthousiast en vertelde mij met heel veel plezier haar ervaring en hoe goed het haar gedaan had, dus mijn eerste gesprek was al erg leuk een aardig verlopen. Ze maakte voor mij een afspraak en zorgde dat ik bij Armand Dahler terecht kwam. Dus diezelfde week nog ging ik naar Armand. Na een kennismaking en gesprek met Armand voelde ik de klik, dus dat zat al goed. Nu de rest nog. Ik had totaal geen idee wat ik wilde, maar dat heeft niet lang geduurd.......daar zorgde Armand wel voor. Maar toch sloeg bij mij iedere keer de twijfel toe. Achteraf gezien eigenlijk niet gek... ik was per slot van rekening toch al bijna 10 jaar uit de running. Om een heel lang verhaal kort te maken, kon ik een week later al aan de slag. Nou geloof me dat was even slikken. Maar om niet meteen in het diepen gegooid te worden heeft Armand gezorgd dat ik eerst 2 weken gewoon mee draaide, even kijken of ik dit wel wilde en aan zou kunnen. Op zich beviel het werken me wel goed maar mijn leven stond van de ene op de andere dag helemaal op zijn kop. Ik moest zoveel gaan regelen...opvang voor de kids het huishouden etc...etc.... Dat werd me toch wel weer te veel. Als ik nu eraan denk hoe vaak ik al de pijp aan maarten heb willen geven......belde ik altijd even met Armand. En iedere keer weer heeft hij gezorgd dat ik toch verder ging. Daar kwam mijn contract wel een nul uren contract maar toch, de maand oktober 2008 ben ik dus officieel begonnen met een nul uren contract. En per 1 februari 2009 had ik echter al een jaarcontract.....dus wat moet ik nog meer zeggen. In september beginnen de opleidingen en ook daar zit ik bij dankzij Maas groep. Dus zoals het nu allemaal uitziet ziet mijn toekomst er weer rooskleurig uit.

Armand heeft ontzettend veel voor mij gedaan en nu nog, hij heeft zelfs mijn dochter aan een baan geholpen terwijl zij helemaal geen traject bij Maas groep heeft!!! Super,.. geeft ook rust in mijn directe omgeving, gezin. Ik weet ook dat ik nu mezelf moet bewijzen en Armand dat niet voor mij kan doen. Maar toch het idee dat er altijd iemand voor je is als je weer even terug zakt. Dit alles is pas een dik half jaar geleden begonnen en ben nu toch al zover. Zonder Armand zat ik waarschijnlijk nog altijd thuis, want tegenwoordig kom je er zonder hulp echt niet meer. Want je bent al heel vlug te OUD!!!!!!!

Armand je bent een toppertje, een maatje ,een alles. Je bent bedankt voor al goede hulp en zorg.

Ik zal je ook eeuwig dankbaar zijn.

Groetjes, Diana