Ik ben een man van 52 jaar. Na 35 jaar met ziel en zaligheid in de zorg en dienstverlening te hebben gewerkt, waarva de laatste 28 jaar bij dezelfde werkgever, kwam ik op 1 december 2007 in de WW terecht. Om alle emoties te kunnen verwerken, heb ik meteen hulp gezocht bij een psychotherapeut. Dit is meteen een tip, probeer het niet alleen, maar laat je helpen. Ik ga het dus verder niet over mijn verleden hebben. Mijn blik is op de toekomst gericht.

Na ingeschreven te zijn bij het CWI, begon de molen te draaien. De mensen van het CWI in Heerlen, waarmee ik te maken heb gehad, zijn stuk voor stuk personen met aandacht voor en interesse in mijn persoon. In eerste instantie kwam ik bij Eveline terecht, waar ik een luisterend oor had en die mijn situatie begreep. Zij regelde bij Ron een aantal tests, waarin mijn capaciteiten en interesses zichtbaar werden. Daarna kwam ik bij Yvonne terecht, die gespecialiseerd is met oudere mensen. Hiermee heb ik een aantal gesprekken gehad en heeft mij zo snel mogelijk geholpen om aan een re-integratietraject te beginnen. Van het begin af aan heb ik aangegeven dat ik een hand nodig had om weer aan het werk te komen, want ondanks de nodige capaciteiten waarover ik beschik, lukte mij dat alleen niet.

Mijn keuze was gevallen op een klein bureau en had daar op 4 maart 2008 mijn eerste gesprek. Hierbij had ik een goed gevoel. Er werd een re-integratieplan opgesteld en een IRO aanvraag ingediend. Ze gaven me het gevoel dat ik voor het einde van het jaar aan een baan geholpen zou zijn. Na een aantal gesprekken vroeg ik me af wat zij eigenlijk voor me deden, omdat ik nog alles zelf deed. Mijn goed gevoel en vertrouwen had ik helemaal verloren. Eind juni kwam een brief met de mededeling dat het bureau overgenomen was door Maas groep. Dit verklaarde waarom er weinig tot niets ondernomen was en de eigenaar van het re-integratiebureau bezig is geweest met zijn eigen carriére. Ik was hevig teleurgesteld en heb dat ook kenbaar gemaakt.

Wat moest ik van de Maas groep verwachten? Op 9 juli had ik mijn eerste gesprek in het kantoor aan de Valkenburgerweg in Heerlen. Daar werd ik ontvangen door vestigingsmanager Armand. Bij hem kon ik mijn ervaring tot zover kwijt en vond in hem een ervaringsdeskundige en begripvol luisterend persoon. Met zijn benadering, begrip en empatisch vermogen, kreeg ik weer vertrouwen en het gevoel serieus genomen te worden. In hem vond ik niet alleen een jobcoach, maar ook een mentalcoach. Wat een opluchting. Nu gaat het goed komen. Ik mocht deelnemen aan een aantal workshops en daarnaast vertrouwde hij mij toe aan Marc, een jonge en gedreven hond binnen de Maas groep. Marc nam mij onder zijn hoede en heeft mij geactiveerd, gestimuleerd, begeleid, eigenlijk alles ondernomen wat mogelijk is om mij aan een passende baan te helpen. Ook bij hem vond ik mentale ondersteuning en de hand die ik nodig had.

Opeens ging alles heel snel. Er kwam, vrij onverwacht, een vacature vrij bij Stichting Maas groep Eetcafé in Heerlen. Armand en Marc reageerden meteen naar de directeur en gaven aan een geschikte persoon te hebben. Dit was in week 43. Hierop werd ik gebeld door directeur John en uitgenodigd voor een gesprek in het eetcafé. Na een fijn informatief gesprek, waaruit bleek dat we op eenzelfde denk en werkwijze zitten, werd de nodige actie ondernomen om mij aan te kunnen nemen. Op 4 november jl. begon ik aan een proefperiode van 2 maanden, met de intentie per 1 januari 2009 een jaarcontract aan te gaan.

Tot op heden ben ik zeer te spreken over de werkwijze van Maas groep en wil ze graag bedanken voor de reeds verrichte inspanningen.

Heren.....bedankt!!!!!!!

Wim