| Jo |
Tijd voor leuke dingen Al sinds mijn 28ste levensjaar heb ik gesukkeld met mijn gezondheid. Als jonge vader had ik een top toekomst in de gezondheidszorg. Helaas het lot bepaalde anders door een infectie, overgenomen van een patiënt. Gevolg: langdurige behandeling met medicijnen. Het resultaat: de infectie weg maar door botontkalking belandde ik in een rolstoel, gepaard met vele operaties en revalidatie. En toen.... uiteindelijk de WAO. Mijn keuringsarts zei toen: “nu heb je tijd voor leuke dingen”. Nee, dus chronisch geldgebrek, stress, pijn, je onvolwaardig en afgeschreven voelen en noem maar op. Op mijn 40ste kreeg ik de mogelijkheid voor omscholing. Hoera, een nieuwe start, eindelijk weer meedoen. Helaas hartinfarct, weer WAO dus weer” tijd voor leuke dingen” want ik was niet meer te bemiddelen. Einde verhaal dus, weer chronisch geldgebrek van problemen naar problemen, stress en dat bekende knagen “je bent nergens meer voor te gebruiken”….. dus afgeschreven. Stilaan had ik me er bij neergelegd. Op mijn 50ste las ik op een morgen een advertentie van Maas groep, (je blijft toch naar advertenties kijken) zij bieden hulp bij re-integratie. Toen ik de advertentie las zag ik dat Maas groep in samenwerking met Intermezzo hulp kon bieden in het kader van de re-integratie aan startende ondernemers. Nou had ik wel vaker over een eigen winkel nagedacht maar ja, chronisch geldgebrek komt voor de meeste WAOers wel bekend voor. Na wat heen en weer dubben heb ik de stoute schoenen aangetrokken en een afspraak voor een informatief gesprek gemaakt, gewoon even kijken wat ze voor iemand met teveel ”tijd voor leuke dingen” konden doen. Bij die eerste afspraak ging er een nieuwe wereld voor me open, iemand met een voornaam (Victor) die ook nog naar me luisterde zonder te vragen naar mijn UWV registratienummer, . Burgerservicenummer,enz.. Hij heeft naar mijn plannen geluisterd, en die had ik genoeg. ( Ik had immers veel tijd voor leuke dingen). Maar ik had een vast plan, een allang gekoesterde wens. Ik kon mijn ei kwijt, erover vertellen. Maar het mooiste was dat aan het einde van ons gesprek de map niet werd dichtgeslagen maar ik kreeg van Victor “tijd voor leuke dingen”. Zet je plannen op papier, ik zoek uit wie nu je arbeidsdeskundige is en maak een afspraak met Intermezzo. De volgende dag, ik geloofde nog steeds niet dat er iets aan mijn situatie kon veranderen, ging de telefoon, Jo, je arbeidsdeskundige........, ik heb een afspraak met Intermezzo en we moeten een formeel intake gesprek doen en dan gaan we ervoor, oké. De afspraak met Intermezzo was voor mij de vuurdoop zagen ze iets in mijn plannen dan was het prima en anders jammer. Jacqueline van Intermezzo luisterde net als Victor geïnteresseerd terwijl ik peentjes zweette. Na afloop van dit gesprek zei ze, ik zie er wel wat in, Ik kreeg “huiswerk”. ![]() |







