Loopbaanadviseur

Sinds 2003 ben ik werkzaam bij Maas groep, aanvankelijk uitsluitend als re-integratieconsulent maar vanaf 2004 ook als loopbaanadviseur. Ik was 45 jaar toen ik de overstap waagde vanuit het onderwijs. Dat ging niet zonder slag of stoot. Ik wist dat ik uit het onderwijs wilde maar had geen flauw idee wat ik dan wel wilde.

Komt u dat bekend voor? Ik ben er in de loop der jaren achter gekomen dat veel mensen op de één of andere manier op een tweesprong, of zelfs drie- of viersprong in hun leven komen. Dat kan vele oorzaken hebben.

Er kan sprake zijn van arbeidsbeperkingen waardoor het oude beroep niet langer haalbaar is, maar even zo vaak zie ik dat mensen na 20 jaar in een bepaald vakgebied werkzaam te zijn geweest, er op uitgekeken zijn geraakt. Men kan de energie niet meer opbrengen, het geeft niet meer de voldoening die het eerder wel gaf, etc. Er wordt vaak gesproken over een midlife crisis maar die ‘crisis’ als we het al zo kunnen noemen, kan zich net zo goed veel eerder of veel later voordoen. Het is niet gebonden aan leeftijd.

In mijn geval, en dat is niet uniek, was de ‘crisis’ heilzaam. Eindelijk moest en durfde ik andere keuzes te maken. Dat leidde in mijn geval tot een keus voor het re-integratievak. Er zijn meer raakvlakken tussen onderwijs en re-integratie dan ik toentertijd kon vermoeden.

Dat ik daar niet eerder op was gekomen!

Achteraf klinkt het simpel. Als je middenin een keuzeproces ziet, is dat allesbehalve simpel.

Ik ben blij dat ik hulp kreeg van een ervaren consulente van Maas groep in het maken van die (soms moeilijke en zelfs pijnlijke) keuzes. Ik ben haar nog dankbaar omdat ik het gevoel heb in dit werk en bij deze werkgever helemaal op ‘mijn plek te zitten’. Toen dacht ik: ”Dat wil ik ook gaan doen! Andere mensen helpen in hun zoektocht naar ander werk, hen begeleiden in het maken van keuzes en het creëren van nieuwe beroepsperspectieven.” Ik kreeg de gelegenheid me om te scholen en heb die met beide handen aangegrepen. Ondertussen heb ik ca. 250 mensen begeleid in het maken van keuzes voor het vervolg van hun loopbaan. Dat is altijd plezierig, vaak bevredigend en altijd weer spannend.

Ik ben me er terdege van bewust dat ik slechts een ‘voorbijganger’ blijf. Soms heb ik de stiekeme hoop dat mensen me na verloop van tijd nog herinneren en met name met waardering op mijn bijdrage aan het vervolg van hun loopbaan terugzien. Maar het maken van de juiste keus, geeft eigenlijk al genoeg voldoening.

Ik heb een moordbaan bij een moordbedrijf!

Met vriendelijke groet,

Klaas